Hoeft het te verwonderen dat de interessantste lezing op GBL 2010 in London niet echt over serious games ging?

Niet echt, denk ik, want veel nieuws valt er in de serious games –wereld niet te beleven, de laatste tijd, tenzij je achterover slaat van het zoveelste 3D-game voor het leger of de National Health Service. En dat zijn allemaal doorslagjes van hetzelfde. In het ene geval een knappe 3D-omgeving waarin je een militair checkpoint moet bouwen om moslimterroristen tegen te houden, in het andere een close-up van een patiënt in operatiekleed die de pijp aan maarten geeft als je niet snel genoeg de juiste diagnose stelt. Het algoritme dat achter dat laatste game zat, was 100% realistisch, zo werd ons verzekerd; bloeddruk, zuurstofgehalte in het bloed, alles was net écht …. Alleen moest je verdomd goed kijken om op het gezicht van Mr. Three Dee af te lezen of hij nu beter of slechter geworden was van je ingrepen. Neen, dan zagen de terroristen aan het checkpoint er een stuk realistischer uit. Elk cliché klopte, van moslimbaard tot hoofddeksel toe. Kwestie van het voor Jan Soldaat niet al te moeilijk te maken, waarschijnlijk.

Qua financiering zijn de meeste serious games ook een doorslagje van elkaar: telkens weer gaat het om gesubsidieerde projecten, door het leger, de NHS, her Majesty’s NAVY, Europa, noem maar op. Geen enkel van de 3D serious games die ik in London gezien heb, kan overleven zonder overheidsgeld of sponsoring.

Hoe kan het ook anders, met zo’n budgetten? Een kwart miljoen EURO is zowat het minimum voor een iets of wat “decent 3D game”. De privébedrijven die voldoende werknemers in dienst hebben om zo’n investering te verantwoorden zijn immers dun gezaaid. Daar sta je dan, als creatieve ondernemer in Vlaanderen, op zoek naar een formule om e-Learning en gaming te bundelen in een leefbaar business model!

Het grootste deel van de budgetten voor 3D serious games wordt ook niet besteed aan de pedagogische kant van het verhaal, maar aan de graphics. Want het moet er toch realistisch uitzien, nietwaar, beste serious gamer?!

Als we met z’n allen vasthouden aan 3D in serious games, zal er volgens mij nog veel water naar zee vloeien voordat de e-Learningsector rijp is om met serious games zijn boterham te verdienen. Maar we blijven zoeken!

Oh ja, de interessantste lezing op GBL 2010 uit de titel, was volgens mij die van Matt Mason, auteur van The Pirates Dilemma; een aparte kijk op piracy en namaak en over hoe je die vermaledijde broodrovers voor je kar kunt spannen.